Meer watjes en kenau’s??? Ken Uzelve

Caroline Franssen

Er wordt door Caroline Franssen (gewaardeerd relatiecoach) in haar blog er van uit gegaan dat tegenwoordig mannen steeds meer watjes worden en vrouwen kenaus. Is dat wel zo? Neemt de lezing die zij binnenkort wil geven op de Grote Relatiedag voor vrouwen op 12 oktober a.s. wel het juiste uitgangspunt? Ik vraag het mij in alle bescheidenheid af. Mijn trouwe lezeres Anne Marie de Haan vroeg mijn reactie op de stelling. Ik zal hieronder mijn best doen.

Ja, tijdens de emancipatiegolf in de zeventiger jaren had het “boy’s are boy’s and girls are girls” even afgedaan. Een vrouw in haar jas helpen, de deur voor haar openen was not done en stond haar emancipatie in de weg. Vrouwen die thuis voor het gezin wilden blijven, waren achterlijk. Vrouwen mochten zich niet meer vrouwelijk kleden. De dikke trui en wijde spijkerbroek  voor de vrouw werd de norm. Vooral niet laten zien dat je naast een mens ook een vrouw bent.  Het Hite-rapport verscheen en legde in honderden bladzijdes uit, hoe sexistisch en vrouwonvriendelijk de man in bed wel niet was. Voor je het wist werd je als man voor sexist uitgemaakt. Die tijd is gelukkig weer voorbij en steeds meer mag ik naast mijn mens-zijn ook mijn man-zijn naar vrouwen laten zien.  Vrouwen mogen weer vrouw zijn, mogen ook weer kiezen voor het gezin  en/of werk. Veel programma’s op de tv van nu zoals “Echte meisjes in de jungle”,” De vrijgezel” etc, zouden ondenkbaar geweest zijn in de zeventiger jaren. Maar nu kan het.  Een meisje mag weer dromen model te worden.

Het is ook wel te verklaren dat de emancipatie in de zeventiger jaren doorsloeg. Dat zie je immers bij alle emancipatiegolven, om daarna weer een nieuw “beter” evenwicht te vinden.

Kortom, zet je het af tegen de zeventiger jaren dan zie je dus het omgekeerde van de stelling.

En ja, vrouwen gaan meer en meer het arbeidsproces in, al dan niet part-time. Dat was eind vorige eeuw wel weer ff wennen, van beide kanten. Maar vrouwen hebben t/m de tweede wereld oorlog als regel altijd deelgenomen aan het arbeidsproces. De opa’s en oma’s, zoals nog steeds in vele landen, waren er voor het gezin. Echte mannen, echte vrouwen aan de arbeid. De “meisjes van Verkade” zijn illustratief. Oke, ze zaten niet op hoge functies. Maar het overgrote deel van de mannen ook niet. Voor de industriële revolutie was bijna iedere man landarbeider en daarna fabrieksarbeider tegen een hongerloontje. Mannen en vrouwen werden uitgebuit door enkele (manlijke) kapitalisten.

Na de tweede wereldoorlog werden, met name in de VS, de vrouwen het arbeidsproces uitgegooid en moesten plaats maken voor de mannen die na de oorlog weer het arbeidsproces in moesten. De grote gezinnen met inwonende opa’s, oma’s en zieke tantes verdween in Nederland en maakte plaats voor het kerngezin van man, vrouw en twee kinderen. De man werd kostwinner, de vrouw zorgde voor het gezin. Ongekend in de geschiedenis en ook in deze tijd wereldwijd niet de norm. Gelukkig keren we weer in zekere zin terug. Vrouwen gaan weer meer werken, krijgen beter betaald en hebben weer meer carrière mogelijkheden. Maar mogen ook (gedeeltelijk) voor het gezin kiezen. Natuurlijk is dat een proces van horten en stoten en zijn we er nog niet. Maar we zijn op de goede weg.  Een weg die in tegenstelling tot vroeger, voor zowel de individuele vrouw als de individuele man ook meer keuze vrijheid biedt.

Wordt de vrouw manlijker al ze werkt? Nee, onzin. Dat zijn vrouwen in Polen, Suriname, China, Amerika etc toch ook niet.  Wat ik wel zie is dat sommige carrière vrouwen in bijvoorbeeld het bankwezen zich kleden in diezelfde blauwe pakken als mannen en daar soms ook nog een stropdas bij dragen. Afschuwelijk. Afschuwelijk van die vrouwen, maar ook afschuwelijk van die mannen.  Maar is het dragen van een stropdas mannengedrag. Nee, het dragen van een stropdas is een uiting van horigheid, van onderwerping. Geweldig dat Prins Claus destijds op de TV ten overstaan van de wereld zich bevrijdde van de stropdas. Ik heb hem nagevolgd. Ik wil man zijn en geen horige. Gelukkig hebben we het hier maar over een klein deel van de mannen en de vrouwen die zich in dat keurslijf laten dwingen.

Van vrouwen wordt meer en meer geaccepteerd wanneer zij zich rationeel en zakelijk opstellen en van mannen dat zij zich creatiever en gevoelsmatiger opstellen zonder direct voor homo uitgemaakt te worden. Dat is goed. Geen enkel mens is 100% man of vrouw (in termen van eigenschappen). Word je door je omgeving wel gedwongen uitsluitend je manlijke of vrouwelijke eigenschappen te laten zien, dan kun je dus niet jezelf zijn en dus ook niet in je kracht komen. Je komt in je kracht naarmate je jezelf beter kent (Ken Uzelve) en meer van daaruit handelt naar je gezin, in je werk, in  de maatschappij, of zoals de vrijmetselaar zegt, in het Westen.  En ja, bij mij is dat wel overwegend manlijk gelukkig, met een vleugje vrouwelijkheid. Het kan en mag allemaal.

Keert terug naar het Westen en doet u daar kennen als vrijmetselaar

Auteur: Rudolph Kroon, 12 mei 2011

Als de Tempelbijeenkomst of de comparitiebijeenkomst, gesloten wordt door de Voorzittend Meester dan zegt hij altijd:" Keert terug naar het Westen en doet u daar kennen als vrijmetselaar". Maar wat betekent dat? En als wij de Tempel uitlopen, staat boven de Tempelpoort: "Ken Uzelve".

Met het "Westen" wordt de maatschappij bedoeld. Dit in tegenstelling tot het Oosten. Het Oosten is de geestelijke wereld, de spirituele wereld. De wijsheid komt uit het Oosten, zegt men wel.

Als vrijmetselaren de Tempel ingaan worden de deuren gesloten en hebben wij ons voor bezinning afgesloten van de buitenwacht, hebben wij ons even teruggetrokken uit de maatschappij. Maar natuurlijk keren wij weer terug naar het Westen.

Aan wie is die opdracht gericht. Aan de individuele vrijmetselaar en/of aan de organisatie van vrijmetselaren.

Om met het laatste te beginnen, de vrijmetselarij zoals wij die nu kennen, is als organisatie in 1717 ontstaan. In een periode waarin we nog geen sociale vangnetten hadden. Ouden van dagen, zieken, weduwen, gehandicapten, werklozen etc waren afhankelijk van liefdadigheid van familie, vrienden, de kerk en allerlei particuliere liefdadigheidsinstellingen.

Omdat de vrijmetselarij streeft naar een betere, rechtvaardiger wereld en naar een wereldwijde broederschap van alle mensen ongeachte sekse, ras en geloof, was dan ook niet zo verwonderlijk dat de vrijmetselarij al vrij snel na haar ontstaan als organisatie allerlei liefdadigheidsinstellingen in het leven riep om zo haar bijdrage in het Westen te leveren ter  lediging van maatschappelijke noden.

Willem Drees Sr

Maar inmiddels is de maatschappij veranderd en heeft de Staat de rol van vele liefdadigheidsinstellingen overgenomen. Niet dat er helemaal geen kommer en kwel meer in de maatschappij aanwezig is (de snelle groei van het aantal voedselbanken moge daarvan getuigen), maar we leven gelukkig niet meer in de middeleeuwen.

De rol van de oorspronkelijk liefdadigheidsinstellingen van de vrijmetselarij is inmiddels uitgespeeld of tanende. Zie voor de aan de Orde van Vrijmetselaren gelieerde stichtingen de Ordesite. Het tijdsgewricht waarin wij leven, kent weer nieuwe problemen. Te denken valt aan de milieuproblematiek of rampen zoals recentelijk de tsunami in Japan. De Orde van Vrijmetselaren, maar ook individuele loges, richten zich op die nieuwe goede doelen. Zij doen dat in stilte. Als de Orde geld overmaakt naar Japan, zult u daarvan niets in de pers vinden.

Onder vrijmetselaren wordt verschillend gedacht over de vraag of de vrijmetselarij als organisatie eigenlijk wel aan "goede doelen" zou moeten doneren.

Ja,zeggen sommigen. De organisatie moet haar maatschappelijke verantwoordelijkheid immers nemen en bijdragen aan de totstandkoming van die "betere wereld".

Nee, zeggen anderen. Het is niet de vrijmetselarij als organisatie die zich in het Westen moet doen kennen, maar de individuele vrijmetselaar die aan zijn verantwoordelijkheid jegens de maatschappij op eigen wijze en naar eigen inzicht uitvoering dient te geven.

Beide standpunten zijn goed verdedigbaar. Voor beide standpunten heb ik respect,zij het dat ik (voor mijzelf) gekozen heb voor het tweede standpunt. De vrijmetselarij als organisatie dient in mijn visie niet alleen strikt neutraal te staan mbt welke politieke en godsdienstige visie dan ook, zij dient dat ook in maatschappelijk opzicht te zijn.  Kiezen voor het ene goede doel betekent immers niet kiezen voor het andere goede doel. Het betekent op z'n minst dat je het ene maatschappelijke doel belangrijker vind dan het andere maatschappelijke doel. En achter zo'n keuze zit dan dus een visie. De vrijmetselarij biedt haar leden een vrijplaats tot persoonlijke ontwikkeling en daar horen geen inhoudelijke standpunten van de Orde bij. Juist de inhoudelijke neutraliteit van de vrijmetselarij is een van haar grote krachten. 

De vrijmetselarij roept wel - terecht - haar leden op zich in het Westen door "handel en wandel" te doen kennen als vrijmetselaar. Wij mogen immers niet met de rug naar het Westen - naar de maatschappij - staan. Wij willen ons ontwikkelen tot een beter mens dan we nu zijn en bouwen aan een betere wereld. Maar wat dat inhoud, maakt iedere vrijmetselaar, luisterend naar zijn eigen geweten, zelf uit. "Op U komt het aan", zeggen wij. Het is de opdracht die iedere individuele vrijmetselaar vanuit zijn eigen verantwoordelijkheid, zichzelf stelt.

Overigens gaat het 'doen kennen als vrijmetselaar in het Westen" niet niet alleen en zelfs niet voornamelijk om "Goede Doelen" zoals hiervoor bedoeld. Het gaat om het geheel, te beginnen in je gezin, je collega's, je werk, de buren, je ouders etc. In je eigen omgeving probeer je vooral een "goed voorbeeld" te zijn in termen van oa tolerantie, verdraagzaamheid, respect, naastenliefde etc. Lukt mij dat altijd? Nee, maar ik doe wel bewust mijn best.

( zie ook:
startpagina
Waarom zou je lid worden
Hoe word je lid?

Gevisiteerd bij de vrijmetselaarsloge La Concorde O:. De Bilt

 Gisteravond was ik te gast bij de Achtbare loge La Concorde. Een ex-collega werd daar ingewijd als leerling vrijmetselaar.
Alweer enige maanden geleden kwam ik zijn naam tegen op de kandidaten lijst. De naam van een ieder die wil toetreden tot de Orde de Vrijmetselaren wordt geplaatst op de kandidatenlijst en deze lijst wordt naar alle loges toegezonden met het verzoek aan de voorzittend meester van zijn loge te berichten wanneer hij de kandidaat ken.. de voorzittend meester neemt dan contact op met de betreffende loge. Dat deed ik dan ook en vanzelfsprekend kon ik alleen maar goede berichten geven over de kandidaat.
En gisteren was het dan zover. De inwijding. Ik werd door de loge hartelijk ontvangen en voelde mij direct thuis. De avond was voor mij een bijzondere avond. Bijzonder was het gebouw waar de loge zetelt.  Weinig luxe maar wel een zeer gezellige en intieme ambiance. Bijzonder ook de uitvoering van het rituaal. Natuurlijk verschillen de rituelen per loge op hoofdlijnen niet (de hoofdlijnen zijn immers centraal vastgesteld), maar iedere loge geeft toch weer zijn eigen invulling en sfeer aan het rituaal. En tenslotte ook bijzonder omdat de in te wijden kandidaat een collega van mij is geweest en ik gisteren schouder aan schouder met hem in de broederketen mocht staan.

De avond werd afgesloten sfeervol met een eenvoudige doch voedzame maaltijd, zoals Heer Bommel zou zeggen. Met voldaan gevoel en nieuw opgedane inspiratie nam ik om 11.30 afscheid van de broeders en keerde weer huiswaarts.

Broeders van La Concorde, dank voor de fijne avond.

Rudolph Kroon

 zie: Waarom zou je vrijmetselaar worden

Obama vrijmetselaar? Nou en!

 Vrijmetselarij Den Haag

 Auteur: Pim Vos  

 In het vrijmetselaarstijdschrift "Ken Uzelve" van deze maand  (jaargang 65, nummer 4, 2011) staat een artikel onder de titel : Barak Obama vrijmetselaar...

Omdat al geruime tijd het verhaal de ronde doet dat Obama vrijmetselaar zou zijn, heeft de schrijver een paar daagjes gegoogled, gebeld met de ambassade, vrijmetselaarsloges in de VS benaderd etc. De veronderstelling is niet zo gek omdat immers 17 van de 43 presidenten immers vrijmetselaar waren. Nergens is hard bewijs door de schrijver gevonden dat Obama vrijmetselaar is. Geen enkel "bewijs" dat vrij van fraude of trucage is. Maar, zo besluit hij, is het  het meest verstandige te stellen dat beweerd wordt dat Barak Obama vrijmetselaar is, waarmee niets mis is.

 Bijbelloze eedaflegging Obama 21 januari met vrijmetselaar
Benjamin Latrobe op de achtergrond.

Wat mij intrigeert is waarom wij het zouden willen weten en met name waarom een vrijmetselaar dat zo graag zou willen weten.Wat maakt het uit of Obama nu wel of niet vrijmetselaar is.


Dat niet-vrijmetselaren dat zouden willen weten, kan ik mij voorstellen. Vooral tegenstanders van Obama zouden daarmee Obama in een kwaad daglicht kunnen stellen. Vrijmetselaren houden zich immers met allerlei duistere zaakjes bezig in achterkamertjes om de wereldorde naar hun hand te zetten. Onzin natuurlijk. Maar het zaaien van twijfel over de integriteit van een president, werkt altijd heilzaam voor de politieke tegenstander.



Interessanter is de vraag waarom een vrijmetselaar zou willen weten of Obama nu wel of niet vrijmetselaar is.  Hebben wij meer vertrouwen in Obama als hij vrijmetselaar blijkt te zijn? Zoeken we een voorbeeld? Hebben we dat dan nodig? Willen we op feestjes en partijtjes ons lidmaatschap bij de vrijmetselarij op doorslaggevende wijze rechtvaardigen door te wijzen op Obama? En wat nu als een slimmerik tijdens dat feestje er fijntjes op wijst dat Yasser Arafat ook vrijmetselaar was? Gaan we dan betogen dat er goede en niet goede vrijmetselaren bestaan?


Nee waarde broeders en waarde vrienden, zeker als vrijmetselaar behoor je - naar mijn bescheiden mening -  het niet belangrijk te vinden of Obama nu wel of niet vrijmetselaar is. De mens en de president Obama zijn wel interessant.

Iedere vrijmetselaar geeft zich de opdracht zichzelf te leren kennen en zich geheel naar eigen inzicht en naar zijn eigen geweten te manifesteren in de maatschappij om deze mooier te maken. Laten wij doorgaan met het zoeken naar het Licht in onszelf en de liefde van mens tot medemens en niet naar het bewijs van het vermeende vrijmetselaarsschap van Obama.  En laten wij iedere schijn van identificatie met wie dan ook van welke politieke of godsdienstige organisatie, zorgvuldig proberen te vermijden.

Dat moest ik even kwijt.

Bent u het eens of oneens, laat mij dat hieronder weten.

 Zie ook:
startpagina
Waarom zou je lid worden
Hoe word je lid?

Nieuw leven. Vrijmetselaarsgedicht op verzoek.

vrijmetselarij Den Haag

Vandaag werd ik benaderd via twitter met de vraag of er een vrijmetselaarsgedicht bestaat over geboorte of doop. Dus even Neerlands maconnieke dichter, mijn broeder Jan Lubbelinkhof, benaderd. Hij zei er geen te hebben maar wel vol inspiratie te zitten. Tien minuten later was het klaar. De vraagsteller verbaasd en dolgelukkig.
Hier is het resultaat:

Nieuw leven

Door diepe duisternis gegaan

Tot nieuw leven nu gekomen

Heilig verbond is aangegaan

Nieuw leven kan gaan dromen

Aangeklopt aan moederschoot

Begerig naar het helder licht

Wachtend op het geestesbrood

Ver weg nog van het eindgericht

Het wonder van de nieuwe maat

De leerlingpassen zijn gezet

Hier huist geen enkel kwaad

De onschuld ligt te bed

Hier leeft een heel nieuw leven

Geboren uit de moeder aarde

De grote meester denkt nu even

Had alles maar zoveel waarde

Jan  Lubbelinkhof

19 mei 2011

Zie ook:
startpagina
Waarom zou je lid worden
Hoe word je lid?

Vrijmetselarij inspireert.

Na de succesvolle Open Dag op 16 april jl, nodigen de Haagse Loges U nu graag uit voor het bijwonen van een open comparitie op 21mei 2011 om 15.00 uur. 

Wij hebben een spreker bereid gevonden om voor u een lezing te houden over de bestseller Het Verloren Symbool van Dan Brown.  Zijn lezingen hebben in de afgelopen jaren veel belangstelling gekregen en wij verwachten ook u daarmee een groot plezier te doen.

Want bent u ook niet nieuwsgierig wat nu werkelijkheid en fictie is.  Bewaart de vrijmetselarij een Verloren Symbool? Welk symbool. De zin en de onzin onthuld.

Na de lezing is er alle gelegenheid om vragen te stellen en te discussiëren.

Aanmelden: 070-4272981

                    0653835212   

Ik verheug mij u op 21 mei as te mogen begroeten.

Namens de Haagse loges,

Rudolph Kroon

Het raadsel der vrijmetselarij. 12 mei 2011 lezing in Castricum

vrijmetselarij Den Haag

Artikel overgenomen uit het Nieuwsblad van Castricum 28 april 2011

 

CASTRICUM - Vrijmetselarij, is dat een genootschap met zoveel mysterie dat het de inspiratiebron vormt voor tal van bestsellers? Een club met zoveel macht dat die door dictaturen wordt beschouwd als een van de grootste vijanden? "Nee hoor" zegt Henk van den Boogaard, voorzitter van de loge in Castricum, "Het is gewoon een groep mensen die werkt aan persoonlijke ontwikkeling en elkaar daarbij ondersteunt."

Rond vrijmetselarij hangt een zweem van geheimzinnigheid. Daarom houdt de Castricumse Loge Branding op 12 mei een open avond in De Eenhoorn . Vrijmetselaar Adriaan Koopmans zal dan in een enthousiaste lezing een tipje van de sluier oplichten.



Een belangrijk ingrediënt voor de vrijmetselaar is vrij denken, zelf beslissen. "In de loge steunen de leden elkaar hierin" vertelt Van den Boogaard. "Dat betekent ook dat er op een unieke manier met elkaar wordt gecommuniceerd. Een deel van de activiteiten is dat elk lid regelmatig een lezing houdt over iets dat hem sterk bezig houdt. Deze voordrachten leiden niet tot discussies of twistgesprekken, maar tot een respectvolle vergelijking van kennis en standpunten. Zo kom je tot verrijking en versterking van je eigen houding in het dagelijkse leven. Die lezingen gaan over de wereld om je heen of spirituele onderwerpen. Soms echter komen heel persoonlijke zaken aan de orde die natuurlijk alleen in de beslotenheid van de loge kunnen worden besproken. Wellicht dat dit de exclusiviteit, en de 'geheimzinnigheid' van de vrijmetselarij, al grotendeels verklaart: respect voor elkaars privacy. Een gegeven dat zeker in deze tijd zeldzaam kan worden genoemd."
Op de open avond kan iedereen kennis maken met deze manier van communiceren. De zaal zal op geëigende wijze zijn ingericht. Elke bezoeker kan vragen stellen.

Bouwsymboliek

 

 De Castricumse loge komt bijeen in De Eenhoorn in Bakkum

Deze specifieke manier van omgaan met elkaar bestaat officieel al bijna drie eeuwen en heeft wortels tot in de oudheid. Eigen aan de vrijmetselarij is ook het gebruik van bouwsymbolen die het proces van persoonlijke groei verbeelden en onderbouwen. Die bouwsymboliek hangt samen met de sterke opkomst van deze beweging in de 18e eeuw toen vele grote steden over de hele wereld opnieuw, in steen, werden herbouwd. Tot dan toe waren de houten nederzettingen een makkelijke prooi van de vlammen. Londen bijvoorbeeld, brandde in 1666 voor de tweede keer die eeuw af. De belangrijkste architect van de wederopbouw was Christopher Wren, die ook sterrenkundige en filosoof was. Toen het laatste en meest indrukwekkende gebouw, de St Paul's Cathedral, in 1717 door hem was voltooid, was geheel Londen in steen opgetrokken. Voor deze geheel nieuwe klus, waren van heinde en ver behalve bouwmeesters, ook kunstenaars, leden van gilden, filosofen, schrijvers en wetenschappers bijeengekomen in de bouwloodsen, de lodges. Voor het eerst waren het ook mensen van álle gezindten, van alle religies. Daarmee zette deze groep zich af tegen de adel en de verschillende kerkelijke instellingen die elkaar in die periode op leven en dood bevochten. Het nieuwe Londen ondervond over de hele wereld bewondering en navolging. De stad was het bewijs dat een gezelschap met gewone burgers de mooiste zaken tot stand konden brengen.

Prettig gestoord
Dit constructieve proces, als gevolg van het regelmatige, respectvolle contact en samenwerking tussen mensen die anders vaak vol onbegrip tegenover elkaar stonden, was uitstekend bevallen. Dat wilden de deelnemers na de voltooiing van Londen blijven voortzetten. Zo gebeurde het dat vanaf 1717 dit reguliere overleg en samenzijn werd voortgezet onder de naam Freemasons in één grootloge, geleid door de eerder genoemde architect Wren. Deze maçonnieke 'aartsvaders' waren zowel serieuze wereldverbeteraars als prettig gestoorde lieden, die de gezelligheid van een club combineerden met een serieuze, stevige en goed georganiseerde organisatie. Binnen enkele jaren waren er dan ook tientallen vrijmetselaarsloges in Londen met duizenden leden. In 1756 volgde de oprichting van de Nederlandse grootloge.
De vrijmetselarij onderscheidde zich vooral door een kern van vrije burgers. Om een paar bekende te noemen: Newton, Mozart, Voltaire en in Nederland Multatuli, Philips en Drees. Maar de loge kreeg nog meer aanzien doordat toch ook veel edelen zich aanmeldden. De Engelse Koning Charles was er lid van. Ook de meeste grondleggers van de Verenigde Staten, waaronder George Washington, waren vrijmetselaar.

Aantrekkingskracht
Waarom heeft deze groepering zo'n aantrekkingskracht? Hoe komt het dat een relatief kleine plaats als Castricum inmiddels al 36 jaar een eigen loge heeft? Wat is het geheim? De huidige voorzitter, Henk van den Boogaard, heeft misschien een antwoord: "Al kan ik nog zo vermoeid zijn, na een vrijmetselaarsavond is mijn hoofd weer heerlijk helder. Dan is mijn accu weer helemaal opgeladen."
Zoals gezegd, kan elke gewone burger lid worden. De vrijmetselarij kent mannen-, vrouwen- en gemengde ordes. De loge Branding is een mannenorde. Het is een rijk geschakeerd gezelschap afkomstig uit alle lagen van de bevolking van Castricum en wijde omgeving. Op 12 mei is iedereen welkom om kennis te maken. De avond met lezing vindt plaats in gebouw De Eenhoorn, 2e Groenelaan 5 in Bakkum, en begint om 20 uur. De toegang is vrij.
Website Loge Branding zie hier.



Wilt u een keer een comparitie (bijeenkomst met lezing) in Den Haag bij Loge L'Union Frédéric bijwonen? Mail mij. rvb.kroon@gmail.com

Impressie Open Huis Vrjmetselarij Den Haag 16 april 2011

 vrijmetselarij Den Haag

Gisteren hielden de Haagse vrijmetselaarsloges Open Dag. Ook aanwezig was  Anne Marie de Haan die ik van twitter ken. Zij heeft een aardige persoonlijke  impressie over de bijeenkomst geschreven die ik u niet wil onthouden. 

Mocht u naar aanleiding van de Open Dag lid willen worden, zie  "Hoe word je lid".

Rudolph Kroon

Voorzittend Meester

----------------------

Anne Marie de Haan

Vrijmetselarij geen enge sekte

Zaterdag 16 april 2011 bezoek ik de open dag van de Haagse loges van de vrijmetselarij. Geen geheimzinnig magisch genootschap dat dodelijke rituelen uitvoert, maar normale intelligente mensen uit alle lagen van de bevolking. Vrijmetselarij is dus niet wat de meeste mensen ervan denken, drukken twee weefsters (vrouwelijke vrijmetselaars) mij op het hart. Wat is vrijmetselarij dan wel? Lees verder.

Vrijmetselarij: Zielstocht

 Vrijmetselarij Den Haag

Auteur: Rudolph Kroon.

Foto’s: Marion Altena

Zoals het kruis een horizontale en een verticale as heeft, zo zoekt de vrijmetselaar de verbinding met zichzelf en de maatschappij, zijn medemens (horizontaal) en verbinding met de Opperbouwmeester des Heelals,  het  spirituele (verticaal).   In dit blogje zoom ik in op de verbinding met jezelf en meer in het  bijzonder, met je ziel en de voertuigen daartoe.

Niets is zo moeilijk te doorgronden als de menselijke ziel. Mijn vingers, voeten, knieën etc zijn te zien en desnoods onder het chirurgische fileermes te leggen zijn. Maar mijn ziel? Dat is een ander verhaal. Het mengvat waarin allemaal gevoelens schuilgaan. Sommigen herkenbaar en herleidbaar en andere weer niet goed te duiden en sommige waar ik misschien helemaal niets van wil weten.

Zie hier voor de verschillende definities van de ziel.

Hier vat ik dus de ziel op als het gevoelscentrum van de mens. Zo zeggen we vaak: het raakt mij in mijn ziel. Tegenwoordig horen we ook vaak: “blijf bij je gevoel”. Daarmee  bedoelende: “blijf bij jezelf”. Oftewel, “wees authentiek”.  Het gevoel verwijst dus blijkbaar naar jezelf, naar wie ik ben.  Maar mijn gevoelens zijn zo divers en soms zo heftig, positief en negatief. Soms zit ik in mijn flow en kan ik de hele wereld aan en soms zit ik in verlammende somberheid. 

Ik ga dan vaak op zoek naar de oorsprong van die gevoelen, op zoek naar mijn ziel. Die gevoelens zelf maken denk ik niet mijn ziel uit, maar zij verwijzen er wel naar. Soort uiterlijke verschijningsvormen van mijn ziel.

Die zoektocht laat zich doorgaans niet goed in woorden vatten. Vaak zoeken we metaforen, symbolen, beelden, rituelen om onze gevoelens van droefheid, angst, blijheid etc te “pakken”, te onderzoeken, een plek te geven. Ze dienen als voertuig naar de ziel. 

Mij helpen de symbolen en rituelen van de vrijmetselarij om in emotioneel moeilijke tijden mij houvast te geven. Iedereen heeft weer zo zijn eigen hulpmiddelen, zijn eigen voertuig voor zijn/haar zielstocht.  Ieder zoekt zijn eigen symboliek. De schilder in zijn schilderijen, de fotograaf in zijn foto’s, de componist in zijn muziek, de beeldhouwer in zijn beelden. Allen op zoek naar  metaforen, naar verwijzingen naar wat in de ziel leeft.

Ik ben erg geïnteresseerd in de schilderkunst. Ik probeer zelf te schilderen, maar het bestuderen van schilderijen vind ik ook reuze boeiend. Niet alleen bestudeer ik schilderijen, maar zeker ook de schilder zelf. Het is een twee-eenheid. Vaak zijn schilderijen niet goed te doorgronden zonder enige kennis van de schilder. De verzamelde werken van die schilders weerspiegelen hun  zielstocht. En het is juist zo boeiend en leerzaam voor mij om die zielstocht, die worsteling te bestuderen.

Datzelfde geldt als gezegd voor de fotograaf. Zo kwam ik bij toeval een fotoboek van fotografe  en schrijfster Marion Altena  tegen met als titel:  “Zielstocht”.  “Zielstocht” onthult niet, zij verwijst. Zij opent de ziel niet, maar zet de kijker aan zijn eigen zielstocht te gaan. Dat is de kracht van symboliek.

Daarnaast vind ik het ook weer boeiend om aan de hand  van de vele foto’s een intuïtief beeld te krijgen van de zielstocht van de fotografe zelf.  Hoe herkenbaar, hoe leerzaam, want leggen we allemaal niet uiteindelijk die zelfde  zoektocht af, zij het dat we verschillen qua route, qua methode en intensiteit van zoeken.  

Marion is een soort “ vrijmetselaar zonder schootsvel, maar met camera”.

Zie ook:

Ken Uzelve, de zoektocht

Waarom zou je vrijmetselaar worden.  

De kracht van symboliek en ritualen

Hoe kwam ik bij de vrijmetselarij? Persoonlijk relaas.

Auteur: Rudolph Kroon, Loge L’ Union Frédéric te Den Haag.

Vanavond hield Loge Pythagoras uit Zoetermeer een avond voor belangstellenden.  Als één van de vier sprekers  mocht ik een verhaal houden over:

• Hoe kwam ik bij de vrijmetselarij
• Hoe heb ik dat tot heden ervaren
• Welk symbool spreekt mij het meeste aan en waarom

Het werd een persoonlijk relaas over  mijn beleving. Iedere vrijmetselaar zal natuurlijk zijn eigen beleving, zijn eigen verhaal hebben, maar dit is mijn verhaal.

lees verder

zie ook:
startpagina
Waarom zou je lid worden
Hoe word je lid?

contact

Vrijmetselarij: Broederschap overwint alles.

Auteur:  Rudoloph Kroon

Gisteravond hadden we een comparitie-avond. Een broeder van een andere loge bracht het bouwstuk dat zijn overleden vader (destijds lid van mijn loge)  enige decennia geleden in mijn loge had gehouden. Zeer indrukwekkend.

Na de comparitie  om 21.30 nog even een glaasje gedronken in onze 7e Graad (= de kroeg). Tot mijn schrik kwam ik erachter dat ik mijn sleutelbos nog in de comparitieruimte had laten liggen. Iets wat vaker gebeurde omdat aan die sleutelbos ook de sleuteltjes van de kast zitten die de broeders nodig hebben als ze de comparitieruimte weer opruimen.
Dus trap op en naar de comparitieruimte. Geen sleutels. Balen. Autosleutels, huissleutels, usb-stick etc. Hoe kom ik van Den Haag weer thuis in Alphen aan den Rijn. Mijn bloedruk nam toe. Stoom kwam uit mijn oren.

Na lang nadenken kwam maar één broeder in aanmerking die per ongeluk mijn sleutels in zijn zak had kunnen doen. Dus belde en belde ik zijn mobiele nummer. Geen antwoord.  Uiteindelijk, na alle opties overwogen te hebben, bood een broeder mij aan zijn auto thuis op te halen (hij was op de motor) en met mij naar de boosdoener te gaan die in het Westland woont. Thuisgekomen moest hij eerst tot over half twaalf wachten tot zijn vrouw met de auto thuis kwam en hij mij bij de loge kon ophalen. Aangekomen in het Westland, heb ik die broeder met veel moeite uit zijn bed kunnen bellen. "Volgens mij heb jij mijn sleutels in je broekzak", zei ik. "Dat zou wel eens kunnen".  Hij verdween en na twee minuten kwam hij met mijn sleutelbos weer terug. "Alsjeblieft, hier zijn ze" en toonde enthousiast de sleutelbos. "Dank je, broeder".

En vervolgens we gingen weer terug naar het logegebouw. Na uitputtend mijn broeder bedankt te hebben dat hij mij van en naar het Westland had gebracht op dit late uur, stapte ik in mijn auto en was om half drie thuis.

Ach, het kan gebeuren dat iemand per ongeluk je sleutels mee neemt. Eventuele gevoelens van boosheid strijk je direct glad met de Troffel der Liefde. Broederschap overwint alles.